- zapiski znalezione w archiwach Klasztoru Morra, w 2378 roku K.I.


    We wiosce naszyj, zło się zasiedliło i zmarli nasi budzić się do życia na powrót poczęli. Czy-li to przez wiedźmy na stosie całopalenie, czy-li przez magyję, co się potem okazało beło – nie wiada to. Strach blady padł na wszystek nas, lecz za sprawą i boską opatrznością wielkiego Młotodzierżcy zwiedzielim się, że guślarz w pobliżu się znalazł, tedy poselstwo doń wystosowaliśmy, by czorta przepędzić.
    A przyszło ich dwóch. Starzec, co z ledwością na ślipia patrzył i chudzielec, co twarzą parszywą w mroku błyskał. Jako, żem się wcześniej wobec tłuszczy podjęła zobowiązania, przyjęłam ich, jak to Shallya w swem miłosierdziu nakazuje. Dobre to ludzie były i widać, że słusznej sprawy podjąć się chcieli ze zapałem, boć to od razu wypytywać o sprawy wioski poczęli. Jeno ksiundz się krzywo spode łba patrzał, bo czarnej magyi był on przeciwnikiem i lud do spalenia czarownika chciał nakłonić, ale ksiundzowe modlitwy i wodą święconą pryskanie nic-że nie dało, tedy do człeka, co to z duchami obcuje lud się postanowił zwrócić i za nic miał sobie kapłańskie fanaberyje. Groził, że do Was, Panie, list napisze i o wszystek deprawacyji opowie. Takoż i kiepsko skończył…

- zeznania miejscowej zielarki, z wiosny 2297 r. K.I.
Podpisano, Claus Van Haller,
przewodniczący Kapituły Rycerzy Sigmara w Nuln.


    Opodal kaplicy Sigmara, w Ogrodach Morra, nad którymi pieczę sprawowałem, dziwy dziać się poczęły. Najpierwej światła dało się znać i głośne zawodzenia oraz pojękiwania, a później groby rozkopane i zmarli, którzy parę razy okazali się miejscowym. Na nic zdały się rytuały, modlitwy i egzorcyzmy. Rozmawiałem z kapłanem. Prosiłem go o napisanie listu do Łowcy, który zajął się procesem wiedźmy o czarostwo i uwodzenie mężczyzn oskarżonej, aby sprawie raz jeszcze zechciał się przyjrzeć. Zbył mnie, tłumacząc, że ze sprawą sam sobie poradzi i Sigmar mu świadkiem, że zło ze swych terenów wypleni.
    Wielce się zatem zdziwiłem, gdy mężowie Tariwolem i Waldorem zwani (o których pisałem już Ojcu w poprzednim liście) pojawili się u progu mej chaty, twierdząc, że kapłan z siłami zła przymierze zaprzysiągł. Na dowód traktat w klasycznym języku spisany mi pokazali, jakoby znaleziony w chacie na plebanii u proboszcza. O Czarnej Sztuce on traktował, tedy wiarę dałem im słowom, do dziś się zastanawiając, czy to aby prowokacja nie była. Poszliśmy zatem do Ojca Sigmaryty, by go na bagna, skąd-li całe źródło problemów zdawało się mieć podstawy – zaprowadzić siłą. Gdy żeśmy się tam zjawili, straszne rzeczy dziać się podziały i Czarnego Pana na bagnach zastaliśmy, który to synem wielebnego się być okazał. Cóże się tam stało – nie ważę się opisywać, by wspomnień tych straszliwych w duchu nie przywoływać.
    Atoli Tariwol i Waldor czarnoksiężnika zgładzili, a kapłana na osąd ludu wydali, co precedensu w okolicy jeszcze nie miało i nie po bożemu to, aby bez osądu Kapituły Sigmara postępować, bez sędziego, co sądowi bożemu przewodniczy, jednakowoż zło w kapłańskich szatach na stosie spłonęło i odtąd żywot spokojny ludzie w Bergen prowadzą, w pamięci mając, że i w szatach kapłańskich diabeł się mieścić może, tedy ja opuszczać to miejsce muszę, Świątobliwy Ojcze, gdyż losu tamtegóż księdza podzielić nie chcę.

- list od akolity Morra do przeora Klasztoru Morra w Behafen

    Przez trzy dni na tropie bandy zielonoskórych byliśmy. Po drodze na dwóch wędrowców trafiliśmy, którzy na poranionych wyglądali i po przeprawie zbrojnej. Oświadczyli, że zlikwidowali zielonoskórych. Sami w dwójkę!
    Niniejszym raportuję, że zgodnie z zaleceniami, rozejrzymy się po okolicy i następnego dnia wyruszamy w drogę powrotną do strażnicy.

- Horst Glebberhoffer, kapitan Przepatrywaczy Dróg.]]> Wtorek 4 Grudzień Wtorek 4 Grudzień http://www.krypta.pun.pl/viewtopic.php?pid=79#p79 79@http://www.krypta.pun.pl
Najbardziej poruszaną kwestią przez Was i najbardziej kontrowersyjną moim zdaniem jest właśnie realizm. Nie oszukujmy się ale 2/3 graczy ma pierwszy kontakt z WH właśnie teraz. Nie jestem fanem systematyki przedstawionej w Warhammerze, szczególnie jeśli chodzi o system ran i ich kuracji (powinny zostawiać trwałe modyfiaktory i leczyć się niemiłosiernie długo, szczególnie w warunkach polowych), ale póki co, pragnę się w miarę wiernie trzymać systemu, żeby Was w niego wdrożyć. Zasady mówią jasno - 1 mikstura lecznicza kosztuje 5 zk i leczy 1 ciężką ranę lub 4 zwykłe.

Druga kwestia jest taka, że albo robimy sesję geriatryczną po jakiejś walce, która będzie się ciągnęła kilka miesięcy czasu gry, w międzyczasie będą poruszane jakieś śledztwa i wątki poboczne, albo idziemy do przodu jak ruski czołg. WH stawia raczej na bimbaniu graczom na ich nerwach, trzymaniu ich w napięciu i niepewności przez cały czas, więc myślę, że stąd wzięły się te umowne reguły w kwestii leczenia ran - w przeciwnym wypadku sesje pod względem fabularnym tkwiłyby w miejscu a ja tworzyłbym w nieskończoność barwne opisy ropiejących ran i bólu, jakie one sprawiają. Chciałem, żebyście wpierw poczuli system. Zaczynacie czuć, bo zaczyna się Wam wiele rzeczy niepodobać, co bardzo mnie cieszy, bo i ja twierdzę, że to system zgoła wadliwy i pretendujący do miana heroic fantasy - a to głównie ze względu na nieszczęsne Punkty Przeznaczenia. Po co się bać o śmiertelność postaci i o tulenie uszu przed zagrożeniami, skoro gracz wie, że ma te 3pp i może 3 razy pokazać dupę Sigmarowi, nic sobie z tego nie robiąc.

Jeśli chcecie realizmu, nie ma problemu. Ja jestem zwolennikiem realizmu, ale nie chcę nim sobie zasłużyć na miano "zimnego skurwysyna, którego jedynym życiowym celem jest udupienie postaci graczy". Sam zresztą jestem zdania, że kampania zyskałaby MEGA na klimacie, gdybyśmy zgodzili się usunąć te Punkty Przeznaczenia w pizdu. Wtedy wszyscy bardziej troszczyliby się o własne skóry, zachowując spore zapasy zdrowego rozsądku. To już jak chcecie.

Kwestia druga - statystyki. Marcin ma rację - statystyki jego postaci odpowiadają umiejętnościom wyszkolonego żołnierza. Tak - to jest profesja podstawowa. Zważcie jednak na to, że każdy gra już od początku w pewnym sensie ekspertem w swojej dziedzinie. Aiden ma wysokie cechy Walki Wręcz i Krzepy, zna się na śmiercionośnym rzemiośle, bo na tym znać się powinien każdy bretoński rycerz.

Tariwol to inteligentna bestia o trudnej do złamania woli, z szerokim zakresem wiedzy (tak!). Uwzględniam jego Ogładę. Doceniam fakt, że zechciałeś w nią zainwestować i staram się, aby ta cecha grała rolę na sesji. To właśnie dlatego Łowca Czarownic nie wziął Cię profilaktycznie na samym starcie na spytki u Mistrza Małodobrego. To właśnie dlatego Kapituła zdecydowała się Ciebie śledzić, zamiast aresztować na miejscu i spalić na stosie. To postać zagadkowa i nieokreślona, co czyni ją ciężkim orzechem do zgryzienia. Szaty kapłańskie sprawiają, że ludzie odnoszą się do Ciebie z ogólnym szacunkiem, nikt nie wykorzystuje tego, że jesteś zniedołężniałym starcem i nie wyśmiewają się za Twoimi plecami. Ponadto, kapłani Morra to dość specyficzna kasta. Mają generalnie totalnie w tyle życie doczesne jak i sprawy ludzkie. Takoż i ludzie nie zawracają sobie głowy kapłanami Morra, dopóki któryś z nich nie wyciągnie przed siebie kopyt. Kapłani Morra i cała reszta to dwie grupy, żyjące obok siebie i nie wchodzące sobie generalnie w drogę, o czym też należy pamiętać. W niczym nie przysługują się społecznościom, także nie cieszą się takim szacunkiem jak Kapłani Sigmara, którzy walczą z przejawami Chaosu. To nie wyznawcy dobrotliwej Shallyi, która pomaga potrzebującym i koi ból duszy jak i ciała. To ludzie, którzy towarzyszą przemijaniu i o których pamięta się tylko wtedy, gdy widmo śmierci zagląda śmiertelnikowi w oczy.
Primo, Twoje zdolności i umiejętności może są i skazane na porażke w walce, ale nosisz w sobie cenny potencjał wiedzy, gadaniny i wyciągania informacji - to duży plus, który pomaga mi pchać kampanię do przodu i dzięki temu nie tkwicie w miejscu.

Waldor to bardzo wprawny i zręczny złodziej. Dobrze się maskuje i potrafi zostać niezauważony, co pokazał na ostatniej sesji. W tej postaci tkwi olbrzymi potencjał, który trzeba i należy go wykorzystać. Z tego gówna z Łowcą możnaby wprawnie wyjść bez jakichkolwiek konsekwencji, gdybyście wykorzystali Waldora jeszcze bardziej odpowiednio. Waldor umie działać niepostrzeżenie, także Aiden nawet by się nie połapał co się stało;)

Jak widzicie, każda z Waszych postaci ma mocne i słabe strony. Aiden jest bitny i wprawiony, lecz ściąga na każdej sesji na siebie manto. Tariwol - przeciwnie, śliski i przebiegły jak wąż, wymyka się z uścisków problemów, bo przywalenie komuś kijem to nie jest rozsądny pomysł. Waldor jest cichociemny niczym jednostka GROM-u, ale kiepsko sprawiłby się w zbrojnej, otwartej walce. Pomyślcie, jak doprowadzać do sytuacji, w których to właśnie te cechy będziecie mogli wykorzystać i nie pakować się w sytuacje, w których będziecie musieli wykorzystywać jedynie wadliwe strony waszych charakterystyk.

Łowcy Czarownic to prawdziwy ewenement. W czasach, w których gramy, to są naprawdę wolni strzelcy. Często - psychopaci, którzy pod płaszczem walki z Chaosem spełniają swoje mordercze żądze. Prawo praktycznie daje im wolną rękę i bezkarność, więc nieraz bywały sytuacje gdy wielcy uczeni albo nawet najwyżej postawieni magnaci(!) kończyli na stosach tylko dlatego, że bardzo niefortunnie nadepnęli na odcisk któremuś z łowców. Niejeden renegat czy awanturnik skrywa swoją tożsamość pod płaszczem z wyszytą dwuogoniastą kometą. Czasy są niepewne, a sprawiedliwość w dobie wojny domowej to tylko duby smalone. Wybaczcie, że nie wprowadziłem jak do tej pory scenerii wewnętrznego konfliktu i był on gdzieś ledwie zauważalnym marginesem. Chciałem się skupić na złączeniu drużyny i po prostu jakoś to wszystko przeoczyłem. Ciężko trzymać wszystkie sroki za ogon:)

Po trzecie, dobrze jest zapoznać się chociaż z podręcznikiem głównym, żeby mieć ogólne pojęcie o świecie Imperium oraz z podręcznikiem Dziedzictwo Sigmara. Zrozumienie świata znacznie ułatwi ogarnięcie tego, co wypada, należy, a czego nie powinno się absolutnie robić (stąd też była moja wyrozumiałość z wątkiem z Łowcami Czarownic;) )

Macie rację, od czasu do czasu jest trochę pobłażania u mnie na sesji, ale stopniowo przykręcam kurek nieskończonego miłosierdzia. Proszę się dogadać co do stopnia realizmu naszej kampanii i w jaki sposób chcielibyście widzieć na sesji. Mam już pojęcie, czego od sesji wymagacie. Próbuję tak dobierać motywacje do sesji (lub pakować was w takie bagienko), abyście mieli wspólne powody do działania zespołowego, co jest trudne biorąc pod uwagę, że jedna postać to egocentryczny indywidualista bez rodowodu a druga to szlachcic gardzący plebsem, wszystko to okraszone złodziejem, który cholera wie, czemu pomaga Tariwolowi (Kamil, będę potrzebował jakiejś historii Twojej postaci, koniecznie!)

Co do statystyk i testów zdolności oraz umiejętności. Oponuję. Oto moje argumenta:

- Kiedy gracz rzuca kośćmi, wypada mu 55, a miał 46 cechy głównej, a ja mówię, że test mu się udał, to nie dlatego, że przymykam oko, tylko dlatego, że uwzględniłem dodatkowe modyfikatory. Gdyby do wszystkich rzutów brać ten sam poziom trudności, byłoby to irracjonalne, nielogiczne i śmieszne wręcz. Rozpieprzyłoby całą rzeczowość i poważne podejście do sprawy.

- Wiele testów to sprawa testów przeciwstawnych. Kiedy gracz ma np 40 cechy głównej, wyrzuca w teście 80, jego przeciwnik ma 30 i wyrzuca również 80 w teście, to zwycięża gracz który wyrzucił
mniejszą różnicę w skali niepowodzenia, proste działanie  80-40=40 (4 stopnie porażki) < 80-30=50 (5 stopni porażki).

- Promuję i zawsze będę zachęcał graczy do opisywania działań u siebie na sesjach. Za dobre opisy i realistyczne opisy działań postaci zawsze będę przyznawał niewielkie bonusy. Za klimat i odgrywanie postaci - zawsze będę przyznawał bonusy. Tego nigdy nie zmienię i w tej kwestii nigdy nie dam się odwieść od tego pomysłu;)

- Niektórych rzeczy nie każę testować - są one albo oczywiste, albo tak łatwe to wykonania w świecie rzeczywistym, że byłoby to zbytecznością, jest jeszcze 3-cia opcja - ktoś jest w czymś tak dobry, że istnieje prawie pewność, że wykona daną czynność. Szef kuchni zawsze przyrządzi dobre danie, matematyk zawsze rozwiąże nieskomplikowane równanie, a biegacz zawsze dogoni niewprawionego w tym rywala.

Postaram się bardziej dać poczuć Ci Jarek, że Ogłada Twojej postaci będzie się liczyć w rzeczywistości. Pardonsik za to.

Et finito.]]> Wtorek 4 Grudzień Wtorek 4 Grudzień http://www.krypta.pun.pl/viewtopic.php?pid=78#p78 78@http://www.krypta.pun.pl Wtorek 4 Grudzień Wtorek 4 Grudzień